Cyberaanvallen verlopen tegenwoordig met een snelheid die mensen nauwelijks kunnen bijhouden. Hackers opereren soms binnen dertig seconden, waardoor beveiligingsteams de zogenaamde "AI-pariteitsperiode" moeten benutten om onderzoek te automatiseren en sneller te reageren. AI is niet langer een experiment, maar een integraal onderdeel van cybersecurity met meetbare impact in de praktijk.

De afgelopen jaren is de discussie onder beveiligingsleiders verschoven van de vraag of AI in cybersecurity thuishoort naar hoe AI op een verantwoorde en strategische manier op grote schaal kan worden ingezet. Dit is niet alleen een technologische keuze, maar een beslissing over het operationele model. Organisaties die AI slechts als een extra laag in bestaande processen zien, boeken beperkte efficiëntiewinst. Wie AI inzet als een fundamenteel keerpunt in het uitvoeren van onderzoek binnen security operations, kan de verdedigingsstrategie ingrijpend verbeteren.

Uit gesprekken met CISOs blijkt dat de dreiging inmiddels sneller is dan menselijke reacties toelaten. Het 2026 Global Threat Report van CrowdStrike meldt een toename van 89% in AI-ondersteunde aanvallen ten opzichte van het voorgaande jaar. De snelheid van aanvallen is het grootste probleem: de gemiddelde tijd tussen de eerste compromittering en laterale beweging is gedaald tot 29 minuten, met de snelste aanval die slechts 27 seconden duurde. In een geval wist een aanvaller binnen vier minuten toegang te krijgen, zich lateraal te verplaatsen en data te exfiltreren. Deze versnelde tijdlijnen maken detectie en respons met alleen menselijke processen vrijwel onmogelijk.

De discussie over AI in cybersecurity heeft een volwassen fase bereikt. Waar eerst scepsis heerste over de effectiviteit van AI, ligt de focus nu op operationele implementatie: hoe AI snel en zonder extra druk op teams in SOC-workflows te integreren, en welke taken analisten kunnen oppakken zodra AI repetitieve werkzaamheden overneemt. AI is van een theoretisch concept een praktische realiteit geworden.

Historisch gezien hadden aanvallers vaak een technologische voorsprong, doordat geavanceerde middelen jarenlang geheim bleven. AI doorbreekt dit patroon doordat zowel aanvallers als verdedigers tegelijkertijd toegang hebben tot dezelfde fundamentele technologie. Dit creëert een zogenaamde Cyber AI Parity Window, een beperkte periode waarin verdedigers niet structureel achterlopen. Het voordeel gaat naar degenen die AI het snelst en effectiefst operationaliseren. Deze periode is echter tijdelijk.

De schaalbaarheid van AI-oplossingen hangt af van de architectuur. Aanvankelijke verwachtingen dat één krachtig AI-systeem alle beveiligingsonderzoeken volledig kan afhandelen, zijn bijgesteld. Effectieve inzet vereist een doordachte integratie in bestaande processen en systemen.

Daniele Levis Pelusi