De meeste beveiligingsproblemen ontstaan niet in productieomgevingen, maar in testomgevingen waar risico's vaak onopgemerkt blijven. Tijdelijke testinfrastructuur wordt regelmatig permanent, wat leidt tot misconfiguraties, te ruime toegangsrechten en verborgen assets. Voorbeelden zoals een publieke Jenkins-server of een overbevoegde S3-bucket lijken geen directe beveiligingsincidenten, maar vormen juist aantrekkelijke doelwitten voor aanvallers.

Quality Engineering (QA) teams spelen een steeds grotere rol in het bepalen van het risicoprofiel van een organisatie door hun betrokkenheid bij infrastructuur, CI/CD-pijplijnen en automatiseringskaders. Geavanceerde cloudbeveiliging ziet QA daarom als een strategisch controlepunt en integreert vanaf het begin tools voor Cloud Security Posture Management (CSPM), Cloud Infrastructure Entitlement Management (CIEM) en Cloud Workload Protection (CWP).

Een veelvoorkomend probleem is dat testomgevingen worden gezien als tijdelijk en daarom minder streng worden gecontroleerd. In de praktijk blijven ze echter vaak lang bestaan. Zo kan een Jenkins-controller op een AWS EC2-instance bijvoorbeeld een publieke Elastic IP krijgen voor gemakkelijke toegang, wat internetexposure veroorzaakt en risico’s zoals brute-force aanvallen, credential theft en ongeautoriseerde toegang tot testdata mogelijk maakt. Hoewel deze systemen voor testen zijn bedoeld, is het risicoprofiel vergelijkbaar met dat van productieomgevingen.

De verantwoordelijkheid voor beveiliging is verschoven naar een eerder stadium in de softwareleveringsketen. Ontwikkelaars en QA-engineers creëren niet alleen applicaties, maar ook de onderliggende infrastructuur en toegangsrechten die de beveiligingshouding van de organisatie bepalen. Dit vraagt om een geïntegreerde aanpak waarbij beveiliging vanaf het begin wordt meegenomen in het ontwerp en beheer van testomgevingen. Meer inzicht in hoe vroege cloudbeslissingen leiden tot risico’s is te vinden in de Qualys Cloud Security Forecast 2026.