Malware die draait als gewone gebruiker op een Windows-systeem kan zonder dat er een vingerafdruk, pincode of melding op het scherm verschijnt, inloggen op accounts die met passkeys zijn beveiligd via Google Password Manager. Onderzoekers van Unit 42 hebben drie aanvalspaden beschreven tegen de cloudauthenticator van Google Password Manager in Chrome, genaamd Pass-ta-key, Silver Pass-ta-key en Golden Pass-ta-key. De krachtigste aanval richt zich op de master key die de gesynchroniseerde passkeys van de gebruiker beschermt.

Deze aanvallen doorbreken de cryptografie zelf niet, maar richten zich op de code rondom de passkey, zoals de opslag van apparaatkeys in Chrome, het opnieuw registreren van een apparaat na het verdwijnen van die staat, en of de website controleert of een menselijke gebruiker daadwerkelijk is geverifieerd. De aanvallen kunnen stilletjes een geldige authenticatieverklaring verkrijgen, een door de aanvaller gecontroleerde gebruikersverificatiesleutel installeren of het 32-byte Security Domain Secret (SDS) extraheren dat wordt gebruikt om de gesynchroniseerde passkey-private sleutels te ontsleutelen. Volgens de onderzoekers kunnen de laatste twee aanvalspaden herbruikbare toegang bieden vanuit de omgeving van de aanvaller na de initiële compromittering van het eindpunt, zoals beschreven door Unit 42.

De rapportage beschrijft geen exploitatie in het wild en bevat geen CVE-identificaties, specifieke Chrome-versies of volledige status van mitigaties. Een zoekopdracht in de National Vulnerability Database op 3 augustus 2026 leverde geen CVE op die overeenkomt met de drie genoemde technieken. Het onderzoek is beperkt tot Google Password Manager in Chrome op Windows-systemen met een Trusted Platform Module (TPM), waarbij elke aanval start met malware die al op het apparaat draait. De Chromium-broncode van die datum bevestigt delen van de architectuur, maar het is onduidelijk of de laatste stabiele Chrome-release nog exploiteerbaar is. Het gaat om post-compromise technieken die beschrijven wat een aanvaller kan bereiken op een reeds gecompromitteerde machine, niet hoe die compromittering plaatsvond.

De aanval begint met lokale verkenning. Chrome slaat gesynchroniseerde credentialrecords op onder %LocalAppData%\Google\Chrome\User Data\<Profiel>\Sync Data\LevelDB. Een proces zonder verhoogde rechten kan voldoende metadata lezen om de relying parties, gebruikersnamen, credential identifiers en versleuteld private-key materiaal te identificeren dat aan de passkeys van het slachtoffer is gekoppeld.

De eerste aanval, Pass-ta-key, haalt de ingepakte apparaatidentiteitssleutel van Chrome op en laat dezelfde TPM een door de aanvaller gecontroleerd verzoek ondertekenen via Windows Cryptography API: Next Generation (CNG) calls. De Chromium-broncode toont dat deze sleutel herbruikbaar is omdat Chrome de TPM-sleutel zonder naam aanmaakt, waardoor deze niet op schijf wordt opgeslagen. Chrome exporteert de sleutel als een ondoorzichtige blob en laadt deze later opnieuw zonder prompt, wat wordt ondersteund door een Windows API-vlag. De Google Cloud Authenticator geeft een geldige authenticatieverklaring terug, waarbij het enige verschil met een echte gebruikersverificatie een enkele bit is, de User Verified (UV) vlag, die niet is gezet. Volgens de Web Authentication specificatie moet een relying party die userVerification vereist, de authenticatie weigeren als deze bit ontbreekt. Onderzoekers meldden dat GitHub deze controle afdwingt, terwijl eBay aanvankelijk de testverklaring accepteerde totdat het bedrijf de validatie na melding verbeterde. Dit is de enige aanval van de drie waarbij de relying party zelf kan bepalen of de authenticatie faalt.

De tweede aanval, Silver Pass-ta-key, richt zich op de volgende laag. Malware dwingt Chrome om het apparaat opnieuw te registreren. Chrome maakt de gebruikersverificatiesleutel niet direct aan, waardoor een aanvaller in dat venster een eigen sleutel kan registreren. De service controleert niet of een nieuw geregistreerde sleutel afkomstig is van beveiligde hardware. Authenticaties die met die sleutel zijn ondertekend, dragen de UV-vlag, waardoor ze lijken alsof een gebruiker is geverifieerd.